Πόσο ποιότικος μπορεί να θεωρηθεί ο χρόνος που περνάς με τον εαυτό σου?...Παρέα με τις σκέψεις, τις αναμνήσεις και τις φοβίες που γεννά η μοναξιά?Ανακαλύπτεις καινούργια πράγματα για σένα ή γίνεσαι ακόμα χειρότερα όταν πραγματικά βλέπεις ποιός είσαι?Δεν είναι καλύτερο να "σπαταλάς" τον χρόνο σου με σένα απ ' οτι με ανθρώπους που δεν αξίζουν να σπαταλήσεις οτιδήποτε. Είσαι πιο χαρούμενος όταν είσαι μόνος σου ή όταν συναναστρέφεσαι με ψέματα?..Και αν ανακαλύψεις τον εαυτό σου, τρομάξεις μπορείς να κρυφτείς?Δεν είσαι καλύτερα αν τουλάχιστον προσπαθείς να βρεις αυτό που είχες χάσει τόσο καιρό βουτηγμένος στα ψέματα και στην κοροιδια?...Πιο ήρεμος και με την συνείδησή σου καθαρή οτι τουλάχιστον αντιμετωπίζεις τον εαυτό σου και οτι προσπαθείς να γίνεις καλύτερος μακριά απο τα ψέματα, την υποκρισία και τις χρωματιστές μάσκες?Η απελευθέρωση απο τον λαβύρινθο του μυαλού σου είναι μια δύσκολη διαδικασία που όμως αξίζει να την περάσεις..γιατί έτσι μαθαίνεις...εσένα, τον κόσμο, ξεχωρίζεις το αληθινό απο το ψεύτικο...και το αληθινό είναι εκεί έξω και σε περιμένει...σου χαμογελά όταν εσύ δεν το περιμένεις...σου απλώνει το χέρι και σου λέει κράτα με..μαζί θα γίνουμε χαρούμενοι...
la la la la life is wonderful.....
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου