να χα κάτι...

Θα θελα να είχε απομείνει κάτι δικό σου. Μια φωτογραφία, ένα κείμενο, μια λέξη. Να το κοίταζα να μου θύμιζε το παρελθόν. Τώρα δεν έχω τίποτα να το κοιτάω και να σε θυμίζει...μόνο σκέψεις που με τον χρόνο σβήνουν...

Ένα παλιό blog που έχεις σταματήσει να ενημερώνεις...που είναι εκεί να μου θυμίζει τι έλεγες στους άλλους όχι σε μένα...άρα μίλαγες μέσα από εκεί για μένα ή ήταν σκέψεις δικές σου για άλλους...μπορεί να μην μάθω ποτέ....

Ξέρω ότι κάποια στιγμή θα σε ξανά κοιτάξω...θα δω μέσα απο τα μάτια σου οτι δεν έσβησε τίποτα, ότι όλα θα είναι όπως την πρώτη μέρα...που ξύπνησες μέσα μου ότι δεν είχα νοιώσει ποτέ....

Σε αυτή την ζωή τα πάντα σε μαθαίνουν και κάτι...εσύ με έμαθες τι είναι έρωτας, ανάμνηση, σκέψη, δάκρυ, λησμονιά...

Ελπίζω να σαι καλα....

Μαντινάδες

σκύβω και βλέπω την καρδιά

απόυ ναι ραησμένη

και της ζητώ συγχώρεση

μονάχη της που μένει

δεν την μπορώ την μοναξιά
τον πόνο δεν αντέχω
μα θέλω μόνος να πονώ
στο νου μου σαν σε φέρνω

Μετά από πολύ καιρό....

Ξαφνικά σήμερα θυμήθηκα ότι έχω αυτό το μέρος να σκέφτομαι...Κάτι που έιχα ξεχάσει (κακώς) γιατί έχασα πολλά επεισόδια και δεν ξέρω πως να τα καλύψω. Πολλά έγιναν, όλα τόσο γρήγορα και ακόμα ψάχνω να βρω μέσα μου τι θέλω, πως το θέλω και δεν έχω καταήξει. Ποτέ δεν είναι αργά να ΄κάνεις πίσω και να αλλάξεις πράγματα αλλό ορισμένες φορές είναι τόσο δύσκολο και τόσο επίπονο που διστάζεις...

Μια μέρα ξύπνησα και είχα δίπλα μου πράγματα και καταστάσεις που πριν λίγο καιρό είχα παρακαλέσει. Και πάλι όμως δεν ξέρω...τα θέλω...και τώρα γυρνάει πίσω ο χρόνος?...Θέλω να γυρίσω πίσω?....ουτε και εγώ δεν ξέρω τι ζητάω.

Παίρνω ανάσα και προχωράω...και ότι βγει....

Άδειο Βλέμμα

Με κοιτάς αλλά δεν βλέπεις εμένα. Μου χαμογελάς αλλά νιώθω οτι είναι κενό το χαμόγελό σου. Ψάχνω να σε βρω και πάντα επιλέγω τον λάθος δρόμο. Εσύ κάτι λες αλλά εγω δεν το νιώθω. Κάνεις πράξεις αλλα και αυτές μου φαίνονται ψευτικες. Δεν σε πιστεύω αλλα δεν μου δίνεις αφορμες. Για όλα φταίει αυτό το άδεια βλέμμα σου...αγάπα με λίγο παραπάνω με τον δικό μου τρόπο..γιατί ο δικός σου μου φαίνεται ψεύτικος...είναι μακρυς ο δρόμος και σε χρειάζομαι...

Συγνωμη

Θέλω να σου ζητήσω συγνώμη...για ολα αυτα που σου έκανα..για ολα αυτα που περασες εξαιτιας μου...Για το κλαμα σου, την απογνωση σου οταν με εβλεπες και εφευγα μακρυα...δεν τα αξιζα τα δακρυα σου ουτε την αγαπη σου...Συγνωμη γιατι σε αφησα οταν εσυ με χρειαζοσουνα...γιατι σε αφησα στο πουθενα μονη σου και απροστατευτη...Γιατι δεν σε σταματησα οταν με κοιταζες λυπημενη με την βαλιτσα στο χερι και με παρακαλουσαν τα ματια σου να σου χαμογελασω...Συγνωμη γιατι οταν και παλι με συγχωρησες εγω δεν εκανα τιποτα...Με πνιγει το δικιο σου και με κανει και δακρυζω...γιατι εγω ειμαι ο κακος και εσυ αυτη που μου τα εδωσα ολα και εγω σε εδιωξα...Αν καποτε με συγχωρεσεις μην μου το πεις...ασε με να ποναω για σενα που σε αγαπησα αλλα δεν σε κρατησα γιατι δεν ηξερα τι παει να πει αληθινη αγαπη...Αξιζεις τα καλυτερα και ευχομαι να εισαι ευτυχισμενη...για να μπορω να κοιμαμαι ησυχος...γιατι οσο και αν σε πονεσα σε αγαπαω...εστω και μετα απο ολα αυτα δεν μπορεις να το πιστεψεις...

Σάπιο Καράβι

Σάπιο καράβι στον γιαλό μοιάζω στην μοναξιά μου

κι είναι στα αμπάρια μου νεκρά όλα τα όνειρά μου

Μοιάζω καράβι που είχενε χίλια ταξίδια κάνει

και εδά δεμένο με σχοινιά σαπίζω στο λιμάνι

Γεμάτη εκπλήξεις

Τελικά ισχύει οτι η ζωή ειναι γεμάτη εκπλήξεις...Εκεί που δεν το περιμένεις κάτι συμβαίνει και αλλάζουν τα πάντα: διάθεση, συνήθειες, παρέες, συναισθήματα. Τελικά αρκεί μια και μόνο στιγμή να αλλάξουν όλα. Είναι αυτές οι στιγμές στην ζωή που σε κάνουν ευτυχισμένο. Δεν ξέρω αν ειμαι τυχερός ή οχι, αν το αξίζω ή οχι, αλλά δεν μπορώ να έχω και παράπονο. Προσπάθησα αρκετά να βρω το διαφορετικό που θα με κάνει να ξεχάσω άρρωστες καταστάσεις και δεν τα κατάφερνα. Όλα γίνονται τόσο γρήγορα και τόσο ξαφνικά που σε κάνουν να απορεις αν είναι αληθινά.

Μην το βάζετε κάτω ποτέ. Πάντα κάτι θα υπάρχει που θα σε κάνει χαρούμενο όταν δεν το περιμένεις. Υπομονή χρειάζεται και θέληση για ζωή. Όλα τα άλλα θα έρθουν μόνα τους.