Μαντινάδες

σκύβω και βλέπω την καρδιά

απόυ ναι ραησμένη

και της ζητώ συγχώρεση

μονάχη της που μένει

δεν την μπορώ την μοναξιά
τον πόνο δεν αντέχω
μα θέλω μόνος να πονώ
στο νου μου σαν σε φέρνω

Μετά από πολύ καιρό....

Ξαφνικά σήμερα θυμήθηκα ότι έχω αυτό το μέρος να σκέφτομαι...Κάτι που έιχα ξεχάσει (κακώς) γιατί έχασα πολλά επεισόδια και δεν ξέρω πως να τα καλύψω. Πολλά έγιναν, όλα τόσο γρήγορα και ακόμα ψάχνω να βρω μέσα μου τι θέλω, πως το θέλω και δεν έχω καταήξει. Ποτέ δεν είναι αργά να ΄κάνεις πίσω και να αλλάξεις πράγματα αλλό ορισμένες φορές είναι τόσο δύσκολο και τόσο επίπονο που διστάζεις...

Μια μέρα ξύπνησα και είχα δίπλα μου πράγματα και καταστάσεις που πριν λίγο καιρό είχα παρακαλέσει. Και πάλι όμως δεν ξέρω...τα θέλω...και τώρα γυρνάει πίσω ο χρόνος?...Θέλω να γυρίσω πίσω?....ουτε και εγώ δεν ξέρω τι ζητάω.

Παίρνω ανάσα και προχωράω...και ότι βγει....