Αναζήτηση

Πολλές φορές αναζητάμε πράγματα που θα κάνουν την ζωή μας καλύτερη...Προσδοκούμε την στιγμή που θα έρθει και θα πούμε τώρα είμαι ευτιχισμένος...Μια διαρκής αναζήτηση του καλύτερου αύριο...Αυτή η αναζήτηση λένε όλοι οτι είναι και η πραγματική ευτυχία...Το καλύτερο έρχεται εκεί που δεν το περιμένεις και θα σε κάνει να χαμογελάσεις ξανά. Τι γίνετε όμως όταν τα περιθώρια στενεύουν?Όταν νιώθεις οτι δεν μπορείς να περιμένεις άλλο, να αναζητάς κάτι που θα σε κάνει πραγματικά χαρούμενο και θα σε βγάλει απο το αδιέξοδο?Όταν όλα και όλοι γύρω σου αλλάζουν, προχωράνε φυσιολογικά την ζωή τους και εσύ νιώθεις οτι μένεις πίσω μόνος...και βλεπεις οτι σε λίγο καιρό θα απομείνεις μόνος να αναζητάς ενώ οι γύρω σου δείχνουν να το έχουν βρει?...Αλήθεια ποιος είναι απόλυτα ευτυχισμένος??

Πολύτιμος χρόνος

Πόσο ποιότικος μπορεί να θεωρηθεί ο χρόνος που περνάς με τον εαυτό σου?...Παρέα με τις σκέψεις, τις αναμνήσεις και τις φοβίες που γεννά η μοναξιά?Ανακαλύπτεις καινούργια πράγματα για σένα ή γίνεσαι ακόμα χειρότερα όταν πραγματικά βλέπεις ποιός είσαι?Δεν είναι καλύτερο να "σπαταλάς" τον χρόνο σου με σένα απ ' οτι με ανθρώπους που δεν αξίζουν να σπαταλήσεις οτιδήποτε. Είσαι πιο χαρούμενος όταν είσαι μόνος σου ή όταν συναναστρέφεσαι με ψέματα?..Και αν ανακαλύψεις τον εαυτό σου, τρομάξεις μπορείς να κρυφτείς?Δεν είσαι καλύτερα αν τουλάχιστον προσπαθείς να βρεις αυτό που είχες χάσει τόσο καιρό βουτηγμένος στα ψέματα και στην κοροιδια?...Πιο ήρεμος και με την συνείδησή σου καθαρή οτι τουλάχιστον αντιμετωπίζεις τον εαυτό σου και οτι προσπαθείς να γίνεις καλύτερος μακριά απο τα ψέματα, την υποκρισία και τις χρωματιστές μάσκες?Η απελευθέρωση απο τον λαβύρινθο του μυαλού σου είναι μια δύσκολη διαδικασία που όμως αξίζει να την περάσεις..γιατί έτσι μαθαίνεις...εσένα, τον κόσμο, ξεχωρίζεις το αληθινό απο το ψεύτικο...και το αληθινό είναι εκεί έξω και σε περιμένει...σου χαμογελά όταν εσύ δεν το περιμένεις...σου απλώνει το χέρι και σου λέει κράτα με..μαζί θα γίνουμε χαρούμενοι...

la la la la life is wonderful.....

Προδότης

Η καρδιά αισθάνεται γεννά συναισθήματα αλλά ξεχνά. Ξεχνά τις λέξεις, που ήρθαν απο τις υποσχέσεις που με την σειρά τους προήλθαν απο τα συναισθήματα που ξύπνησε η καρδιά.

Η μνήμη καταγράφει, το μυαλό αξιολογεί...Η μνήμη δεν σβήνει ούτε τις λέξεις ούτε τις υποσχέσεις αλλά καταφέρνει και σβήνει τα συναισθήματα. Γιατί δεν εξηγείται αλλιώς οι άνθρωποι να αλλάζουν απο την μια στιγμή στην άλλη, να αδιαφορούν, να κάνουν οτι δεν θυμούνται ή οτι δεν καταλαβαίνουν, να ρίχνουν τις ευθύνες σε άλλες δυνάμεις έξω απο τον πραγματικό κόσμο. Κανείς δεν ξεχνά πραγματικά τις λέξεις, επιλέγει να λέει οτι δεν τις θυμάται. Όταν ξέρει οτι θα πληγώσει κάπου πρέπει να ρίξει τις ευθύνες και επιλέγει να μην είναι ο εαυτός του αυτός.

Ποιός είναι ο προδότης;

Απογοήτευση

Τι είναι η απογοήτευση;...Ορίζεται σαν απογοητεύομαι απο τους άλλους ή απογοητεύομαι απο τον ίδιο μου τον εαυτό; Εμείς επιτρέπουμε να μας απογοητεύσουν οι άνθρωποι όταν έχουμε υψηλές απαιτήσεις απο αυτούς; Γιατί πρέπει ο κάθε άνθρωπος να αντιδρά σύμφωνα με αυτό που έχουμε εμείς στο μυαλό μας ως σωστή αντίδραση; Γιατί ενω προσπαθούμε για κάτι πρέπει οπωσδήποτε να έχει το αποτέλεσμα που εμείς θέλουμε;..Και όταν απογοητευτούμε απο τους άλλους ή απο τον ίδιο μας τον εαυτό τι κάνουμε; Αναδιοργανώνουμε τις δυνάμεις μας και ξανα προσπαθούμε ή κοιτάμε την επόμενη φορά να είμαστε πιο προσεχτικοί με τους ανθρώπους και τους στόχους που θέτουμε στον εαυό μας;

Δεν υπάρχει σωστός ή λάθος τρόπος, ούτε σωστή ή λάθος αντίδραση. Αυτή είναι η ζωή, έτσι αποκτάς εμπειρία. Τουλάχιστον ζω πραγματικά και δεν κρύβομαι απο κανένα και απο πουθενά. Είμαι εδώ να χαρώ, να κλάψω, να περάσω ευτυχισμένες στιγμές ή να φάω τα μούτρα μου!..Αλλά ζω..και αυτό μετράει...

Μαύρο - Άσπρο

Είσαι ο μόνος άνθρωπος ...

που ερωτεύτηκα αληθινά αλλά και ο μόνος άνθρωπος που με έμαθε να σε μισώ.
που με έκανε να γελάσω πραγματικά αλλά και μόνο εσύ με έκανες να κλάψω τόσο πολύ
που με έκανες χαρούμενο όταν υπήρχες στην ζωή μου αλλά και που με έκανες να πονάω συνέχεια
που όταν σε γνώρισα ήμουνα ευτυχισμένος πραγματικά αλλά που τώρα εύχομαι να μην σε είχα γνωρίσει ποτέ
που μου μιλούσες κάθε μέρα και τώρα δεν θα ξαναμιλήσουμε ποτε
που έλεγες πως με αγαπούσες αλλά ήθελες να μου κάνεις κακό
που είμαι ο άνθρωπός σου αλλά και παντοτινός εχθρός
που θέλω να σου μιλήσω τόσο πολύ αλλά και που εύχομαι να μην ξανακούσω ποτέ νέα σου
που νόμιζα οτι σε ήξερα αλλά δεν σε ξέρω καθόλου
που νόμιζα οτι είσαι αληθινή αλλά εσύ ζεις στο ψέμα
που σε σκέφτομαι συνέχεια αλλά θέλω να σε ξεχάσω για πάντα
που σε αγαπάω αλλά δεν θα σε αγαπούσα αν σε ήξερα καλύτερα
που στεναχωρίεμαι που χάθηκες αλλά που χαίρομαι που δεν θα σε ξαναδώ

Μετωπική

Μετωπική σύγκρουση στον τοίχο με ταχύτητα πολλών χιλιομέτρων... Το χειρότερο που μπορούσε να συμβεί...Μέχρι και κακό θέλησε να κάνει ο ένας στον άλλον....ευτυχώς τελευταία στιγμή...το αποτρέψαμε....Φταίω και εγώ..οτι είχα να πω το είπα με ασχημο τρόπο..τιποτα δεν ήταν όμως ψέμα. Τα πιστεύω όλα, απλά τα είπα με εντελώς λάθος τρόπο..και ο τρόπος μου αύτος την οδήγησε στο σημείο να θέλει να μου κάνει κακό. Εκεί ήταν και ο τοίχος.

Αν θέλεις ανθρώπους κοντά σου να σου λένε οτι όλα τα κάνεις καλά, οτι δεν κάνεις ποτέ λάθος, να σε θαυμάζουν για την ομορφιά σου και να σε κολακεύουν, να τους χαιρεσαι! Αναρωτήσου όμως αν θέλουν πραγματικά το καλό σου. Εγώ προσπάθησα με κάθε δυνατό τρόπο να σε κάνω να δεις οτι έχεις πάρει λάθος δρόμο. Να σε ξεμπλέξω απο αυτο το πράγμα που σου καταστρέφει την ζωή. Απέτυχα αλλά αυτος ήταν ο μόνος μου σκοπός. Δεν τον καταλάβαινες γιατί δεν καταλαβαίνεις ουτε το πρόβλημα σου. Δεν έχει σημασία τωρα...τα παρατάω...πριν μου κάνω κακό, πριν μου κάνεις και άλλο κακό...εγκαταλείπω.

Το νεο κεφάλαιο έχει να κάνει με την κοπέλα που πλήγωσα αφάνταστα για να μπλέξω στην πιο άρρωστη κατάσταση της ζωής μου. Αυτός ο άνθρωπος, έχει τέτοιο μεγαλείο ψυχής, που είναι απίστευτο. Και της έχω κάνει τα χειρότερα...αλλά όποτε γυρίσω το κεφάλι μου και ζητήσω βοήθεια είναι εκεί..να με παρηγορήσει, να με αγκαλιάσει....είναι ο άνθρωπός μου και πάντα θα ναι...Γιατί τέτοια καρδιά δεν υπάρχει πουθενά....εγω θα είμαι εκεί να την προστατεύω πάντα...απο μακρυά..και ας της έχω κάνει τόσα....μακάρι να μπορούσα να την ερωτευτώ να γίνει το στήριγμά μου για πάντα....

Στο ίδιο σημείο

Καταλαβαίνεις οτι ένας ανθρωπος είναι σημαντικός στην ζωή σου όταν μια του λέξη σου αλλάζει την διάθεση. Να σε κάνει χαρούμενο με ένα γλυκό λόγο, να σε στεναχωρήσει με μια ασχημη κουβέντα. Καταλαβαίνεις οτι και εσυ είσαι σημαντικος γι αυτόν όταν συμβαίνει το ίδιο. Τα αισθήματα αμοιβαία. Γιατί αυτό πρέπει να χαθεί για λόγους που κανείς δεν είναι σιγουρος οτι μπορεί να χωρίσουν δυο ανθρώπους...και πως γίνεται να χάσεις έναν τέτοιο άνθρωπο απο την ζωή σου, να τον σβήσεις, όταν ξέρεις τι νιώθει για σένα αλλά δεν μπορεί να κανει το παραπάνω βήμα. Γιατί πρέπει να είναι τόσο πολύπλοκα?Γιατί όταν δυο άνθρωποι ερωτεύονται δεν μπορούν να το ζήσουν αυτό και ας φάνε τα μούτρα τους στο τέλος αλλά θα πρέπει να θάψουν ότι νιώθουν πριν καν το ζήσουν;

Εγω εδώ είμαι ακόμα...ότι και να λέω, οτι και να κάνω πάλι μια σου λέξη θα με κάνει χαρούμενο, ένα ακόμα σου όχι θα με κάνει να δακρύζω...

Τελικά, δεν είναι δύσκολο να δεις την ζωη με άλλο μάτι...αρκεί να σταματήσεις να κοιτάς προς την ίδια κατευθυνση συνέχεια. Θέλεις να γύρισεις το κεφάλι σου αλλού και να αλλάξεις κατεύθυνση;Αν όχι θα πρέπει να υποστείς τις συνέπειες της σύγκρουσης με τον τοίχο, που είναι εκεί και δεν μετακινείτε, δεν σπάει!

Μαζί

Σε αυτό τον δρόμο που διάλεξαμε να παίξουμε ήμασταν μαζί...και μαζί θέλω να το τελειώσουμε.Ο τοίχος που σπάμε τα μούτρα μας κάθε φορά που πάμε να προχωρήσουμε μπροστά δεν μετακινείτε, δεν σπάει. Όσο και αν το θέλω, όσο και αν το λαχταρώ, έχεις δίκιο. Δεν πρέπει να παρασυρόμαστε απο αισθήματα, που κάποια στιγμή σβήνουν και τότε θα πρέπει να έρθουμε αντιμέτωποι με την λογική. Μια λογική που εγώ τουλάχιστον δεν καταλαβαίνω, μια λογική που δύο άνθρωποι που αγαπιούνται δεν μπορούν να είναι μαζί.

Ας είναι όμως...έτσι πρέπει να γίνει και έτσι θα γίνει. Μην έχεις παράπονα απο μένα, το σωστό είναι εφόσον δεν με θες να με αφήσεις να φύγω, όχι να θέλεις να τριγυρίζω γύρω σου την στιγμή που δεν θες να προχωρήσουμε. Να είμαστε μαζί στο αντίο όπως μαζί περάσαμε τόσες ευχάριστες στιγμές αλλά και τόσες στεναχώριες. Σβήσε με όπως σε έσβησα και εγώ. Ξέχασε με όπως θα προσπαθήσω να κάνω και εγώ. Τουλάχιστον, να σε χάσω με τους δικούς μου όρους...γιατί τόσο καιρό το παιχνίδι το καθόριζες εσύ.