Δευτέρα 5 Νοεμβρίου 2007

Στο ίδιο σημείο

Καταλαβαίνεις οτι ένας ανθρωπος είναι σημαντικός στην ζωή σου όταν μια του λέξη σου αλλάζει την διάθεση. Να σε κάνει χαρούμενο με ένα γλυκό λόγο, να σε στεναχωρήσει με μια ασχημη κουβέντα. Καταλαβαίνεις οτι και εσυ είσαι σημαντικος γι αυτόν όταν συμβαίνει το ίδιο. Τα αισθήματα αμοιβαία. Γιατί αυτό πρέπει να χαθεί για λόγους που κανείς δεν είναι σιγουρος οτι μπορεί να χωρίσουν δυο ανθρώπους...και πως γίνεται να χάσεις έναν τέτοιο άνθρωπο απο την ζωή σου, να τον σβήσεις, όταν ξέρεις τι νιώθει για σένα αλλά δεν μπορεί να κανει το παραπάνω βήμα. Γιατί πρέπει να είναι τόσο πολύπλοκα?Γιατί όταν δυο άνθρωποι ερωτεύονται δεν μπορούν να το ζήσουν αυτό και ας φάνε τα μούτρα τους στο τέλος αλλά θα πρέπει να θάψουν ότι νιώθουν πριν καν το ζήσουν;
Εγω εδώ είμαι ακόμα...ότι και να λέω, οτι και να κάνω πάλι μια σου λέξη θα με κάνει χαρούμενο, ένα ακόμα σου όχι θα με κάνει να δακρύζω...
Τελικά, δεν είναι δύσκολο να δεις την ζωη με άλλο μάτι...αρκεί να σταματήσεις να κοιτάς προς την ίδια κατευθυνση συνέχεια. Θέλεις να γύρισεις το κεφάλι σου αλλού και να αλλάξεις κατεύθυνση;Αν όχι θα πρέπει να υποστείς τις συνέπειες της σύγκρουσης με τον τοίχο, που είναι εκεί και δεν μετακινείτε, δεν σπάει!

Δεν υπάρχουν σχόλια: