Σκέφτομαι την ζωή σαν ένα αναμμένο κερί..που κάθε της στιγμή είναι και ένα σημάδι στο πάτωμα καθώς στάζει..Σκέψεις, συναισθήματα, τρόποι να αντιμετωπίσεις τον λεκέ. Κανείς δεν γλιτώνει απο την φλόγα, που αργά αργά σιγοκαίει το κερί. Κάποια στιγμή το φυτίλη θα τελειώσει...αλλα δεν έχει σημασία..σημασία έχει να χαίρεσαι τους λεκέδες στο πάτωμα..να ζεις.