Φίλοι...

Πραγματικά αναρρωτιέμαι πόσο σημαντικό είναι να έχεις αληθινούς φίλους. Μπορεί να μην ταιριάζετε στα πάντα, να έχετε διαφορετικές απόψεις για πολλά, να σε μαλώνουν συχνά για τα λάθη σου - πάντα καλοπροαίρετα όμως - και εκείνες τις στιγμές που αισθάνεσαι μόνος παρουσιάζονται να σου πουν "όχι δεν είσαι μόνος".

Εγώ δεν έχω πολλούς...αντίθετα...έχω ελάχιστους...αλλά είμαι περήφανος γιατί όλοι τους είναι αξιόλογα παιδιά και μου δείχνουν πολύ συχνά πόσο με νοιάζονται..αυτό εδώ το post είναι γιαυτούς...που ανέχονται την γρίνια μου, τα παράπονα μου, που τους νευριάζω, που τους κάνω πολλές φορές την ζωή δύσκολη αλλά εξακολουθούν να είναι δίπλα μου συνέχεια..

Σας ευχαριστώ πραγμάτικα, αν και μέχρι στιγμής αγνοείτε την ύπαρξη αυτού του blog...

Φιλός είναι αυτός που όταν δίνει εξετάσεις εσύ αγχώνεσαι το ίδιο...και που όταν τα καταφέρνει είναι σαν να τα κατάφερες εσύ..
Συγχαρητήρια, ήμουνα τόσο σίγουρος οτι θα τα καταφέρεις!

ps: Γιαυτούς που έχασα...μου λείπετε! :(