Είναι στιγμές στην ζωή μας που νιώθουμε οτι κάνουμε βήματα πίσω αλλά στην ουσία χωρίς να το καταλάβαινουμε προχωράμε μπροστά. Που ενώ αθετείς υποσχέσεις που έχεις κάνει στον εαυτό σου, που ενώ γυρνάς στο παρελθόν, που ενώ νομίζεις οτι κάνεις πάλι το ίδιο λάθος, η ζωή σε κάνει με τον τρόπο της να προχωράς μπροστά.
Μπορεί άραγε να αναγεννηθεί ο καινούργιος σου εαυτός βιώνοντας τις ίδιες καταστάσεις που σε οδήγησαν στην αναζήτηση κάτι καινούργιου; Υπάρχει κάποια ανώτερη δύναμη που δρα μέσα σου και σε κάνει να νιώθεις διαφορετικά παρόλο που δεν κάνεις τίποτα διαφορετικό και δεν αλλάζεις καταστάσεις που σε παίδεψαν, σε στεναχώρησαν και σε οδήγησαν σε αδιέξοδο;
Μήπως όλα αυτά είναι δικαιολογίες που λες στον εαυτό σου για να δικαιολογήσεις τις πράξεις σου; Μήπως λες στον εαυτό σου "είμαι καλύτερα", "δεν ξανακάνω τα ίδια λάθη" μόνο και μόνο γιατί απλά δεν μπορείς να ξεφύγεις απο κάτι που δεν θέλεις να ξεφύγεις;
Αθέτησα την υπόσχεση που είχα δωσει στον εαυτό μου...Πιθανόν γιατί δεν ήμουν έτοιμος, γιατί μπορεί να είμαι αδύναμος, ίσως γιατί δεν μπορώ...Μπορεί μέσα μου κάτι να έχει σπάσει, να μην νιώθω το ίδιο και να μην ζητάω παραπάνω απο αυτά που μπορούν να μου δώσουν...Αυτό τωρα...σε λίγο καιρό όμως;...Ίδωμεν!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου